Posted by Ellen | Posted in My life in the USA | Posted on 30-09-2009
Tags: aardbeving, comments, immigratieverhalen, sollicitaties, sportschool, Tsunami
De ochtend gebruikt om dingen in huis te doen en eindelijk Coby weer eens gesproken. We zijn weer bijgekletst. Sonja was even op Skype maar moest haar zoon Erik helpen met overhoring. Dus we spreken later van de week wel.
Vandaag on line weer 8! sollicitaties eruit gegooid. De funkties die aangeboden worden, zijn echt leuk en ook voor mij bereikbaar om er te komen. We houden hoop!
Van Ymkje en Rogier leuke comments gehad. Het is best wel fijn mede Neder-amerikanen te “spreken”. Rogier stuurt me zijn emigratie verhaal op. Deze zal ik dan als eerste verwerken in de nieuwe category: Stories of other Immigrants. Ymkje’s verhaal volgt ook! Geweldig! Ik hoop echt dat meerderen hun verhaal met ons willen delen. En ik denk dat het niet veel uit maakt of het Nederlandse immigranten naar Amerika zijn. Het kan ook natuurlijk verhalen zijn van immigranten vanuit een ander land naar Amerika. Daar de website vertaald gelezen kan worden, is dit niet een obstakel!
Vanmiddag het nare nieuws dat er een giga aardbeving (8.3) was in de buurt van de Samoa eilanden (Amerikaans gebied). De Tsunami die er op volgde, was behoorlijk desastreus. De Hawaii eilanden waren ook gewaarschuwd dat de stranden vrij moesten zijn. Wat ik begreep was, dat de mensen toch nog erg lang in zee bleven zwemmen. Later werd de waarschuwing ingetrokken. Maar de golven waren wel eventjes erg hoog. 
Vanavond naar de sportschool gegaan. Ik had mijn muziek op maar kon op het tv schermpje van mijn crosstrainer de “biggest loser” show volgen. Mijn hemel, wat is dit een, op zijn zachtst gezegd, een aparte show. De mensen worden afgebeuld en moeten dan als een soort test, een schaal met bonbons weerstaan. Als ze dit niet gelukt was, werden ze afgekat van heb ik jou daar. Niet echt een show die ik wil volgen.
Er is op de sportschool een kids club voor ouders, om hum kinderen achter te laten als ze gaan sporten. Om 8.30 uur wordt er altijd omgeroepen dat om 9.00 uur de “creche” dicht gaat. Vanavond bleef er dus een kindje van een jaar of 3-4 ”over”! Een van de medewerkers moest de ouder gaan zoeken. De vader kwam op een gegeven moment aanlopen en wenkte het meisje vanachter de receptie te komen en tilde het op en ging naar buiten zonder iets te zeggen. Dit was zo bizar. Je kon aan het kind zien, dat het de vader was maar eigenlijk had hij zich moeten legitimeren.
Thuis gekomen, wat gedronken en het nieuws gekeken.
Ik vroeg me af of de video die ik zaterdag, 26 September geplaatst had, nog bekeken was en hoe deze ervaren was. De dansers en danseressen zijn allen doofstom en worden door 4 trainers die in de hoeken van het podium staan door gebaren geinstrueerd. Onwijs indrukwekkend. (deze informatie was ik vergeten erbij te zetten! Sorry!)













American Dollar Converter

