Ellen In Amerika!"MY EMIGRATION TO AMERICA AND MY ADJUSTMENT TO LIFE IN CALIFORNIA SINCE SEPTEMBER 2008"

Zo, vandaag eens niet boodschappen hoeven doen. We zijn wel vanochtend naar de sportschool gegaan en alvast aardig wat caloriën eraf afgetraind die we er vanavond weer vervoegelijk  ”aangegeten” hebben Ook vanochtend met Tom gebeld en hem gefeliciteerd met zijn verjaardag. Het was een erg leuk gesprek.
Na de lunch ben in begonnen met koken. 4 uur later was ik klaar .
Ik had niet de gemakkelijkste gerechten uitgekozen. En ik moet eerlijk zeggen, het was lekker, maar de complexheid van de recepten (Creamy Brussel Sprouts en Pommes Parissienes au Gratin),  kon ik niet terughalen in de gerechten. Ik had dat ook met  de gevulde kip gemaakt (met zongedroogde tomaatjes, geitenkaas en spinazie).
Alle gerechten konden in de oven………..Tja, dan moet niet de oven ermee ophouden…Ik had het toetje (Cherry pie)vooraf gemaakt en die moest 35 minuten in de oven..Na 10 minuten hield die ermee op. Dan heeft de bodem van de oven eruit gehaald en de ontsteker schoongemaakt. Na een poos gepriegel kreeg hij de oven toch weer aan de praat en was ons kerstdinner gered! Gelukkig. Het desert was een ander verhaal. Ik had de taartbodem zelf gemaakt (voor het eerst) en de vulling zou kersen in tapioca pudding zijn, en daarop een dakje van deeg. Alles lukte prima, tot ik de tapioca pudding poeder met de kersen mengde. Goh, ik wist niet dat Tapioca groen was…Alles in elkaar geflanst en de oven in…Toen zag ik pas op het pakje dat het niet tapioca was maar Pistacio..en die is groen, ja. Ik kon niet meer terug, dus ik had een hard hoofd in het toetje. Gek genoeg was het heel lekker! Wel met een dot slagroom erop
Eindelijk was alles dan klaar en konden we aan tafel. 
We hadden lekkere wijn en het heeft ons goed gesmaakt! En natuurlijk was ik weer eens iets vergeten. Ik had ook gecarameliseerde worteltjes voor het menu gepland, maar die lagen nog steeds in de groentelade! Nou ja, we hadden zonder dat gerecht al meer dan genoeg, dus zo erg was het niet.

‘s Avonds hebben we Four Christmasses gekeken en door al dat eten zaten we bom en bomvol dus de lekkere hapjes bleven in de koelkast. Al met al een hele gezellige Christmas Eve. Morgen pakjes!!

Ok, gisteren was het koud! Echt! We zijn de Christmas Tree Lane gaan lopen maar het voelde aan als in Holland. Gelukkig hadden we dikke jassen aan. De tuinen waren weer zo mooi versierd. Er was dan ook heel wat publiek op de been om al dit moois te bewonderen:
Sommige tuinen hadden kerststalletjes en andere had een treintje door zijn voortuin. Dit was zo kunstig. Helaas zijn die foto’s te donker geworden.
Er waren ook Carol singers.
Het klonk nog leuk ook! Op een hoek werd er hot chocolat geschonken. Op een gegeven moment zijn we de auto in gestapt en de andere straat ingereden. Daar konden we niet meer verder want er was een aanrijding. Gelukkig konden we omkeren en zijn we maar naar huis gegaan.

Vanochtend werkte Dan vanuit huis en ben ik hier aan de slag gegaan. Ook een aantal heerlijke recepten van de site van Dutch Girl Cooking gehaald voor het kerstdinner. Daarna een tijd met Lotty zitten kletsen en dat was alsof we op de koffie waren In de middag heb ik de boodschappen gedaan. Dit was zo veel, dat ik blij was dat Dan me oppikte. Dit had never nooit op de fiets gepast. Straks gaan we de left overs van van de week eten en dan moeten we waarschijnlijk nog even naar een andere winkel.

Morgen zijn mijn 2 broers jarig! Jos en Tom van harte gefeliciteerd! We wensen jullie een fijne verjaardag toe!

Gisteren was het een rustige dag op de Surgery Waiting Room. Ik kreeg een kerst attentie van de operatiezusters. Dat was heel leuk! Natuurlijk werd ik weer aan mijn jasje getrokken door Jean van de info desk of ik voor vandaag een of twee shifts wilde draaien. Ik wist nog niet wat Dan zou doen, vrij of werken, dus ik hield even de boot af. Na het werk nog even naar de winkels gegaan en voor Ryan nog een klein kerstkadootje gekocht. Een poster met poster houder. Geen idee of het zijn smaak is. Hij is daar niet echt duidelijk in. In de middag verder het huis gezogen en on line gewerkt. Dan vertelde dat hij geen vrij kon nemen, dus maar Jean gebeld dat ik wel wilde invallen. Zij was voor de verandering eens spontaan aardig. Deze oudere vrouw kan zo humeurig zijn, dat het bijna komisch is. Zelfs als je haar helpt dan kan ze een houding hebben, alsof ze jou een dienst bewijst. Maar ja, we zijn gelukkig niet allemaal hetzelfde. Na het eten zijn we naar de sportschool gegaan en eindelijk waren de roeimachines gemaakt. Ryan en ik deden een wedstrijdje. Wie het eerste een kilometer geroeid had. Ryan won de eerste kilometer met maar een paar secondes voorsprong: beiden deden er ongeveer 5 minuten over. De tweede kilometer ging mij moeilijker af. We waren beiden behoorlijk buiten adem. Daarna nog een tijdje de crosstrainer gedaan met de tv aan. Dan train je zo 20 minuten weg. Toen nog wat gewichten en apparaten en toen hadden we het wel weer gehad. Thuis lekker gedoucht, mails gelezen en toen met zijn drieeën een aflevering van Law en Order gekeken. Ik viel weer halverwege in slaap.

Vannacht was de wind aan gaan wakkeren en verschillende dingen in de tuin waren omgewaaid. Door deze droge wind had ik weer een knallende sinus hoofdpijn. De humidifier vanochtend aangezet en een heete douche genomen. Dit hielp gelukkig een stuk.

Vandaag dus op de info desk gewerkt. Tot mijn verbazing had Jean nog een vrijwilligerster kunnen strikken, dus zaten we met zijn tweetjes wat hard nodig was, want het was heel druk. En hoeveel mensen hun kinderen wel niet meenamen, was niet te tellen. De meeste mensen deden heel gemakkelijk, en vonden het geen probleem dat een ouder de kinderen weer naar buiten moest nemen. Maar van een paar, en dit waren dan de zogehete “low trash” people, op zijn hollands gezegd: de aso’s. Mijn hemel, wat een houding kunnen sommigen hebben. Er was een gezin die het niet accepteerde dat zij maar net 2 bezoekers bij de ICU patient mochten zijn, en een andere familie met meerdere bezoekers. Mevrouw, legden wij uit, die patient is stervende, dan is de ziekenhuis policy dat dan alle familie leden langs mogen komen, geen restrictie is er dan. Daar had ze niets mee te maken. Ze had twee tienerdochters van 13 en 14 en een baby mee en die mochten al helemaal niet in het ziekenhuis zijn. Wij legden dit ook uit en toen kwam dochterlief (13 jaar) naar voren en zei op zo een arrogante toon: “Ik kan niet naar binnen?? En dat ga JIJ mij vertellen?” Ik zei dat het ziekenhuis policy is voor de veiligheid van kinderen (alleen van dat woord werd ze boos), ivm met de Swineflu en dat ze toch echt buiten op een van de bankjes moest wachten tot haar moeder terug zo komen. Haar moeder was inmiddels al zonder kinderen en zonder een armband met de kamernummer erop, onderweg naar de liften. De dochter schreeuwde door de hal naar haar: Mam, wij mogen niet naar binnen…..Ik pakte een folder met de uitleg van de Swineflu regels van het ziekenhuis en wilde die haar geven. De dochter keek naar de folder en vroeg, wat moet ik ermee? Ik zei heel vriendelijk tegen haar, dat, als ze dit gelezen heeft, misschien beter zou begrijpen waarom de regels strikt opgevolgd moeten worden Ze keek me aan van top tot teen (13 jaar, he!) en zei, nee, ik heb dat niet nodig. Toen zei ik, dan moet ik je nu verzoeken het ziekenhuis te verlaten, anders ben ik genoodzaakt security te bellen. Met een zwaar beledigd gezicht, stampte ze het ziekenhuis uit. Moeder kwam later haar beklag doen over de regels. Ik heb het aangehoord maar geen antwoord gegeven. Waar de kinderen daarna naar toe zijn gegaan, weet ik niet. Dit was gelukkig het enige vervelende incident. Verders weer veel gelachen en om 14.30 uur ben ik weer naar huis gefietst. De wind was nog steeds heel pittig dus mijn workout voor vandaag heb ik ook gedaan! Thuis even met Niels on line gekletst.

Vavond gaan we naar de Christmas Tree lane.
F street en G Street zijn tradioneel zo mooi versierd in het Historical District of Oxnard. Hier alvast wat foto’s van wat ons te wachten staat.  Morgen zal ik onze eigen foto’s posten.
Ik ga nu maar eens eten klaarmaken. Macaroni op zijn hollands!

Gisteravond was zo gezellig! Wat een enige avond hebben wij gehad. Annet had nog meer mensen uitgenodigd en het was een heel diverse, gezellige groep. Ze had allerlei lekker hapjes gemaakt en de wijn smaakte ook goed! Het leuke was dat iedereen zo in elkaar geintesseerd was en ook naar elkaars verhalen luisterden. Ja, ik begin hier echt mijn eigen leventje te krijgen. Al is het dan met veel Nederlandse kennissen.

Eindelijk! We hebben hem! De kestboom! De eerste de beste boom die we tegenkwamen bij Target werd het!  
De hoogte was goed en ook de prijs! Hij zag er mooi en vol uit. Op de auto gehesen en vastgebonden. Thuis hebben Dan en Ryan hem in de houder gezet en hebben we eerst een broodje kipfilet gegeten want we hadden behoorlijke trek gekregen. Daarna zijn Ryan en Dan nog wat kadootjes gaan kopen en ben ik de boom gaan versieren met de DVD “Love Actually” op! Son weet hoe leuk ik deze DVD vind. Hoewel de boom een stuk kleiner dan vorig jaar was, was het toch wel 2 uur verder, voordat hij naar mijn zin was. Daarna gauw alles opgeruimd. De mannen kwamen vlak daarna thuis en die hebben mij geholpen de kleden weer onder de eetkamer tafel en salontafel te leggen. We hadden die weggehaald, voordat Fawn daarop ongelukjes zou hebben. Dit is gelukkig niet gebeurd. Nu ze weer zover is opgeknapt konden de kleden weer op hun plek. Het was inmiddels etenstijd en heb ik gebakken vis met broccoli en aardappelpuree gemaakt. Als toetje had ik een recept van Marianne gemaakt: Vanille yoghurt met mini mashmallows en ananas. Ik had alleen geen cocos schaafsel in huis. Maar, het smaakte heel lekker!

Vanavond de pakketjes die ik gekocht had ingepakt en onder de boom gelegd. Nu ben ik behoorlijk moe.  Morgen moet ik smorgens in het ziekenhuis werken en daarna nog even wat ruilen. Vanavond was het wel even grappig. Ryan zat op zijn kamer muziek te luisteren en wij zaten op kantoor boven. Ik wilde Dan wat vragen maar dit mocht Ryan nog niet horen, dus ik begin te fluisteren…..in het Nederlands….. En Dan kijkt me een beetje vreemd aan, maar ik had niet door dat ik in het Nederlands aan het kletsen ben, zegt hij opeens,  wat betekent “tegenwoordig”, dat woord begrijp ik niet. De rest had hij wel begrepen!