Ellen In Amerika!"MY EMIGRATION TO AMERICA AND MY ADJUSTMENT TO LIFE IN CALIFORNIA SINCE SEPTEMBER 2008"

Vrijdag 7 November 2008

Vandaag gaan we dan naar Missouri. Kennismaken met mijn schoonfamilie. ‘s Middags Ryan opgehaald van school, toen naar huis, lunch, en om 14.30 uur op weg naar LAX maar weer, meer dan 2 uur onderweg: file! Inchecken enz. ging prima. We vliegen eerste klas omdat Dan zoveel punten heeft van American Airlines. Was heel luxe maar geen champagne, shoot !  Eten was lekker en de wijn ook! De vlucht duurde ongeveer 3 1/2 uur. Ik wist dat het koud zou zijn in St. Louis, maar zo koud….Brrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr..Om 23.00 uur St. Louis tijd, kwamen we aan bij Dan’s vader en Ann, zijn vrouw. Hele aardige mensen. Erg geinteresseerd in van alles. Om 1.30 uur vielen we om en gingen naar bed.

Zaterdag 8 November 2008

Vanochtend na een zeer uitgebreid ontbijt, een uitgebreide tour van hun huis en land om het huis. Hun huis is een “normale” bungalow met een giga tuin/land. Dit is een 4de deel van hun tuin. Dit is het plein waar ze aan wonen. Voelde net alsof je op vakantie bent in Nederland met al die baderen. Onder hun huis is een kelder die groter van opervlakte is dan de flat in Purmerend.

Na afscheid genomen te hebben, weer in de auto en nu op naar Columbia, waar de universiteit van Dan is. Het weer is ontzettend koud, om het vriespunt, een ijzige wind en bewolkt. De universiteit is onwijs. Een dorp is het! Zoveel faculteiten en andere voorzieningen. Logisch dat studeren hier niet te betalen is. Zodra we op de campus waren, Samantha en Thomas, nicht en neef van Dan, die ook op deze universiteit studeren, gebeld en mee geluncht. s’Avonds was er een American Football wedstrijd op de campus (stadion is daar ook). Helaas hadden we geen tickets kunnen krijgen en eerlijk gezegd was ik er niet zo rauwig om daar het steeds kouder werd. Ook het eten op de parkeerplaatsen met de studenten, wat een gewoonte hier is voor een thuiswestrijd, hebben we niet gedaan ivm de kou en ook dat we naar Kansas City zouden gaan. Na de lunch heeft Dan ons een tour over de campus gegeven. Hier een kleine impressie van hoe groot het is.

Dit is echt een kleine impressie. Hele straten met gebouwen van de universiteit, binnen en buiten zo goed onderhouden. Verschillende relaxruimtes enz. Een beetje over de top volgens Nederlandse standaarden maar wel indrukwekkend.

Na 3 uur rondkijken weer in de auto en nu op weg naar Blue Springs, Kansas City. Om 6.00 uur waren we bij Dan zijn moeder. Zij is helaas niet in een goede gezondheid. Ze heeft OSPD. Loopt met een slangetje in haar neus die verbonden is aan een zuurstoftank. Maar wat een leuk mens. Eg lief en grappig. We konden niet lang blijven omdat ze heel moe was maar de volgende dag komen we terug. We mogen geen foto’s van haar maken, wat best jammer is. Toen naar Dan zijn broer Donald en vrouw Caroll, de ouders van Samantha en Thomas en John. Weer ontzettend gastvrij ontvangen. s’avonds de Football wedstrijd van de universiteit gekeken,  Mizzou gewonnen!! De volgende ochtend uitgebreid ontbeten op zijn Amerikaans: 3 sneden warme french toast met dikke lagen boter, stroop en poedersuiker. Zo vet en ongezond. De koffie hier begin ik steeds lekkerder te vinden. Wij drinken thuis nog steeds Senseo maar dat is eigenlijk niet te betalen. 5 dollar voor een pakje pads. Dus ik denk erover om een gewone koffiezetaparaat te kopen. Dit is voor het huis van Caroll en Don: Om 10.00 uur afscheid genomen en weer naar Dan zijn moeder gegaan. Foto’s op een usb stick gegeven en bekeken. Ze heeft zo’n digitale fotolijst. Ze is in de zeventig maar nog heel bij de tijd. Ook weer wat foto’s gemaakt van de voorkant van haar huis en haar tuin!! onwijs groot weer! Veel gekletst en om 13.00 uur weer in de auto naar St. Louis. De rit is bijna 4 uur, heel vermoeiend maar ook wel interessant wat je onderweg ziet. Laat in de middag weer aangekomen bij Dan zijn vader en Ann. Dan’s stiefzusjes, Sharon en Kathy en hun families kwamen langs om kennis te maken en bleven eten. Wederom onwijs hartelijk welkom geheten. Er werd getoast op hun nieuwe familielid. Aardige mensen en de kinderen zijn heel leuk. Open, beleefd en ook in anderen geinteresseerd. Niet alle kinderen waren er, sommigen waren op hun universiteit. En een stiefzusje, Lynden en een zus, Debbie wonen te ver weg. Na een heel lief afscheid, (hier huggen (omhelzen) de mensen  als groet en als tot ziens. Best wel wennen), nog wat gekletst met Dan’s vader en Ann en toen naar bed.

Maandag 10 November 2008

Vanochtend hebben we na het ontbijt en lang kletsen een tour van Dan gekregen door St. Louis, waar hij opgegroeid is. Zijn huis, , de lagere school en ook de highschool en de buurt enz. Leuk om te zien en voor Dan, die er zeker 25 jaar niet meer geweest was, best wel vreemd. zoveel hetzelfde nog en ook zoveel veranderd. Ryan wilde al heel lang Bij White Castles lunchen. Die hebben wij nl. niet in California. Moest heel lekker zijn…………… Nou, viel tegen. Ben geen fan van hamburgers en zo, maar zij stonden erop dat deze foto gemaakt werd. Alsof ik al die bakjes met frites en hamburgers alleen opgegeten had!! .  Na de lunch verder sightseeing. We zijn naar de Mississippi rivier geweest. Aan de overkant van de rivier ligt Illinois. Toen zijn we naar De arch of St. Louis geweest. Inmens hoog. We wilde erin maar de tour zou 60 minuten duren en voordat je dan weer terug bent…nee, dat lukte niet.Downtown St. Louis is gezellig maar best klein: Wel was de jazz muziek op straat te horen.

Onderweg zagen we een paar huizen die echt zo gigantisch groot waren. Echt buiten proporties. Bij een huis was een bedrijf het huis aan het klaarmaken voor kerstmis. Decoreren en zo. En een ander bedrijf was daar de tuinen aan het onderhouden. Hier wat huizen die we gezien hadden:

Om 16.00 uur waren we weer bij Dan’s vader en toen moesten we al gauw terug naar het vliegveld. Voor Dan was het ook heel fijn om zijn familie weer eens te zien. Op het vliegveld heeft Ryan ons getrakteerd op een lekker kop koffie bij Starbucks!! De vlucht terug ging goed, wel aardig wat turbulentie maar het was weer behoorlijk luxe. Je jas wordt aan genomen en weggehangen; het eten was heerlijk en zo ook de wijn. De film was minder, Mama Mia. Wat een stomme film! Om 23.00 uur waren we weer thuis in Oxnard. Het waren 4 lange, vermoeiende dagen maar wel heel de moeite waard!