Ellen In Amerika!

Het is voor Nederlanders geen probleem om in Amerika auto te rijden als je je maar aan een aantal andere verkeerregels houdt die hier gelden.

Er wordt in de Verenigde Staten onderscheid gemaakt tussen 3 soorten snelwegen:

Interstates:

Deze wegen doorkruisen het land van noord naar zuid en van oost naar west. De Interstates worden gekenmerkt door gescheiden dubbele rijbanen, het ontbreken van gelijkvloerse kruisingen, het ontwijken van de bebouwde kom en een beperkt aantal op en afritten. Op een aantal Interstates, de zogenaamde “turnpikes”, moet tol worden betaald. De benaming van Interstates begint met de letter i, plus een nummer. De even nummers lopen van oost naar west, de oneven nummers van noord naar zuid. De belangrijkste wegen hebben een tweecijferige code (bijv. i-14) en de verbindingen een drie cijferige (bijv. i-314), waarbij de laatste twee cijfers het nummer van de Interstate aanduiden waar de weg op uitkomt (in dit voorbeeld de i-14). De wegen rond de grote steden hebben vaak een driecijferig nummer, waarbij een even eerste cijfer betekent dat de weg door of om de stad loopt, terwijl een oneven cijfer juist de stad inleidt.

Highways:

Zijn snelwegen die meerdere staten doorkruisen. De highways bestaan uit 2- of 4-baans gescheiden wegen en houden het midden tussen een rijksweg en een provinciale weg.

State Highways:

Gelijk aan Highways maar ze worden door de afzonderlijke staten beheerd.

Hier geldt het motto ”keep your lane”. Het is toegestaan op de Interstates rechts inhalen (niet op de overige wegen). Dit zal in het begin even wennen zijn, dus goed in de rechter spiegel kijken. Dit zorgt schijnbaar voor een rustiger rijgedrag. De maximum snelheid voor personenauto’s en vrachtauto’s is gelijk. Uitvoegstroken kunnen zowel rechts als links van de weg afslaan. Wat behoorlijk vervelend hiet is, zijn de zeer korte invoegstroken op de Interstates, de auto’s gaan wel aan de kant voor je, maar wij Europeanen zijn gewend om bij het invoegen voorrang te verlenen en van invoegende auto’s voorrang te krijgen, hier is het dus omgekeerd.

Bij een kruising of zijweg kun je een aantal situaties tegenkomen:

• geen bord;
• een stop bord;
• een voorrangsbord;
• een verkeerslicht.

Als je een stopbord of voorrangsbord tegenkomt moet je stoppen/voorrang verlenen.
Staat er geen bord rijd je gewoon door.
Verkeerslichten spreken voor zich, erg simpel dus.

Er zijn geen borden die aangeven dat je op een voorrangsweg rijdt.

Op een en dezelfde weg kan het voorkomen dat je bij elke kruising verschillende voorrangssituaties tegenkomt:

• Gelijkwaardige kruisingen ( voorrang van rechts ) kom je in Amerika niet tegen. Dit soort kruisingen wordt hier met stopborden geregeld. In de meeste gevallen hebben alle wegen van de kruising een stopbord ( onder het stopbord kan dan een wit bord staan met de tekst 3-way, 4-way of all-way). Hier geldt, wie als eerst stopt mag als eerste doorrijden ( in volgorde van stoppen dus ). Als je allebei op precies hetzelfde moment komt aanrijden en tegelijk stopt, dan heeft verkeer van rechts voorrang. Deze regel geldt ook voor de voetgangers of fietsers, die hebben dus voorrang op een motorvoertuig. Binnen de bebouwde kom staat het stop teken bij een kruising op de weg gemarkeerd. Dit is in het begin ook wennen. Doorgaans stoppen alle Amerikanen als ze op dit deel van de kruising aan rijden. Ook als er niets van rechts of links aankomt. Als er dus niets op jouw deel van de kruising staat, heb je altijd voorrang.

Als er bij een T-splitsing geen stop of voorrangsborden staan heeft het verkeer op de doorgaande weg voorrang.

Gebodsborden of regulerende borden (in Europa de ronde met een rode rand) zijn hier wit en vierkant of rechthoekig met zwarte letters. Gele borden zijn advies of waarschuwingsborden. Verder zijn er nog Informatieborden, Freewayborden en Toeristenborden.

Rechts afslaan bij een verkeerslicht dat op rood staat is toegestaan tenzij er een wit bord staat met de tekst: ”No Turn on Red”.

Als een kruising verkeerslichten heeft, dan geldt hetzelfde als in Europa (behalve afslaan door rood natuurlijk). De verkeerslichten staan aan de overkant van de kruising. Als je licht op rood gaat, springt het aan de andere kant meteen op groen. Er zit dus geen pauze tussen, zoals in Nederland, en dus is het niet aan te raden om nog net door rood te rijden. Het is nu wel in sommige steden dat er een zg. Vertraging op de stoplichten zit als er iemand toch door rood rijdt. Soms worden de normale verkeerslichten uitgeschakeld en knipperen de lichten. Een rood knipperend licht betekent hetzelfde als een stop bord, dus voorrang verlenen. Een oranje knipperend licht betekent hetzelfde als geen bord, je hebt dus voorrang.

Als er een schoolbus stil staat op de weg met rode knipperende lichten dan moet je met voldoende afstand achter de bus wachten. Verkeer uit te tegenovergestelde richting moet vóór de bus wachten, tenzij er een middenberm is, dan hoeft het tegemoetkomende verkeer niet te wachten. Hierop wordt streng gecontroleerd en bij overtreding streng opgetreden.

De snelheid hier wordt aangegeven in Mph ( Miles per hour ) 1 Mile is 1.6 Km. Maximum snelheden staan bijna altijd aangegeven. Binnen de bebouwde kom kan het vaak veranderen van 25 MPH naar 30 naar 40 naar 45 en terug naar 35, dus je moet erg goed opletten. Op de Highways is de maximumsnelheid 55 of 65, verschilt per staat. Op de interstate highways verschilt de maximum snelheid van staat tot staat. Meestal tussen 65 en 75.

De ”Center Left Turn Lane” is een soort neutrale rijstrook die met doorlopende gele strepen wordt gescheiden van de beide weghelften waarvan zowel gelijk oprijdend als tegemoetkomend verkeer gebruik moet maken. De middenbaan stelt linksaf slaand verkeer in staat om vaart te minderen, te stoppen en te wachten tot het kan oversteken zonder daarbij het doorgaande verkeer te hinderen. Je mag op deze baan maximaal 200 feet ( 60 meter ) rijden voor je afslaat naar links. Als je uit een zijstraat linksaf een weg met een Center Lane oprijdt moet je gebruik maken van de Center Lane om snelheid te maken. Op zich is het een mooi systeem, maar het is wel even wennen aan het feit dat op deze middenbaan ook verkeer tegemoet kan komen, omdat beide weghelften gebruik maken van de middenbaan.

De brandstofprijzen zijn in Amerika nog steeds een stuk lager als in Nederland. De prijzen zijn per gallon (3.78 Liter) en liggen ongeveer tussen de $ 2.21 en $ 3.57 ( gemiddeld $ 2.84 ). In de grote steden liggen de prijzen lager als in de afgelegen dorpjes. Zelfs in de steden heb je grote prijsverschillen van pomp tot pomp. Het gemakkelijkste is om met je creditcard te tanken, je hoeft dan nog niet eens de shop in. Zorg dat je je tank vol houdt in de afgelegen gebieden, hier kunnen de tankstations ver van elkaar liggen.

Heel veel rijplezier in een over het algemeen fatsoenlijk rijdend Amerika!

________________________________________________________________________________

2: Amerikaanse Valuta

Als je onder het Visa Waver Programma naar de VS wilt reizen is er vanaf 12 januari 2009 een belangrijke verandering in de procedure.

Vanaf deze datum moet je minimaal 72 uur voor vertrek alle Visa Waiver gegevens invullen op de website van Department of Homeland Security:

https://esta.cbp.dhs.gov/esta/esta.html?_flowExecutionKey=_c7D212F01-C27D-903B-6E52-28FD810F2CFB_k80B1E35F-278E-673E-26D4-E3DB5CD79F26

In deze procedure moet je dezelfde gegevens invullen die je op je I-94W formulier (visa-waiver)invult dat je tijdens je vlucht in het vliegtuig krijgt.

In de loop van 2009 zal het formulier aan je ticket gekoppeld worden zodat het I-94W formulier zal vervallen.

In these times of recession and unemployement, it is for new immigrants not really easy to get a job. That  happened and still happens to me also since I entered the country. About 4 times a week I apply to job openings. Unfortunately my experience is that you don’t even get a note back from these companies informing you that their choice was not you. Because we have been quite busy in and around the house, I did not get bored and have had busy days. But, I want to socialize with other people, and I want to contribute finiancially to this household, and I believe it will be great for my English language skills.
So, because I haven’t heard back from companies directly or from recruitment agencies, I made an appointment with the Director of Auxiliary of the local St. John’s Medical Center. I first had to fill in lots of forms and with these forms, my resume, 25 Dollars for the uniform jacket, 15 Dollars fee and my identification, I went to the hospital. The interview was interesting, and she would love to have me work at the surgery waiting room and the info desk in the main hall. I had to get a TB scratch, and after that was fine, I was scheduled first to work at the info desk.  My oh my, was that fun! The colleagues who trained me are 83 and about 70. Both look and act at least 15 years younger. We have had 2 days of big fun. Their sense of humor is so ad hoc, and the way they made me feel welcome was heartwarming. Then I was scheduled for the surgery waiting room, and this was a disappointment! I did not like it at all, but they needed me there the most. After 2 days of training, I was capable of doing it on my own, which was a lot more interesting. And now, after 2 months, I have to say I like it. The nurses and the other volunteers are so kind, and it is indeed wonderful to do something “useful” . The family members of the patients are very nervous, and it is always nice to ake their time in the waiting room a bit less stressful. For every 12 hours you work, you get a ticket for a free lunch in the cafeteria.

That I am now a volunteer does not mean I am not reacting on job openings. I keep my hopes high that I will find that great, challenging part-time job nearby!!

Here in the States, Volunteer work is big. It is amazing how many nice jobs here are filled by volunteers. For most of these jobs, you would get paid in the Netherlands. Everywhere you come to hospitals, libraries, National Parks, Eldery houses, you name it, there are volunteers doing most of the jobs. Without this unbelievable mentality of the Americans, this country would be in big trouble. I do have to say that volunteers are very much appreciated. Many of the volunteers are retired men and women. In the hospital where I work, lots of my colleagues are in their late seventies and early eighties. And that is so much fun! These people love to share their life experiences with you, and they have a great sense of humor! So, it is absolutely good to be a volunteer in this country.

______________________________________________________________________________

5: Map of the USA